Industrie krijgt uitzonderingen op Cyber Resilience Act

De Europese Cyber Resilience Act is een van de meest ingrijpende sets van nieuwe regels van de afgelopen jaren – niet alleen voor fabrikanten van producten met digitale elementen, maar in de industrie zeker ook voor de gebruikers ervan. Over de precieze implementatie voor de industrie wordt nog volop onderhandeld.

In principe is de Cyber Resilience Act (CRA) vrij duidelijk: alle nieuwe producten met digitale elementen moeten vanaf eind volgend jaar van bij hun design en in hun default settings veilig zijn op het vlak van cybersecurity. Dat is een goed principe maar in de wereld van industriële automatisering, waar producten voor zeer lange tijd gebruikt worden en deel uitmaken van een groter geheel, kan dit een hele reeks specifieke uitdagingen creëren.

Man kan – om dan maar meteen een eenvoudig voorbeeld te geven – niet zomaar een sensor met een meer beveiligd netwerkprotocol inpassen in een bestaand netwerk dat dit protocol niet ondersteunt. Ook het principe dat de fabrikant doorheen de levenscyclus veiligheidsupdates moet blijven voorzien, kan in de industrie voor problemen zorgen indien die updates een impact zouden kunnen hebben op de functionaliteit van het product.

Achter de schermen zijn verenigingen zoals ZVEI en NAMUR in dialoog met de Europese Commissie om tot praktische richtlijnen te komen die de ambitie van de CRA respecteren maar tegelijk toch aangepast zijn aan de specifieke situatie in industriële automatisering. Op de website van de Commissie kan de European Commission guidance on the CRA geraadpleegd worden – een voorlopige versie van die praktische richtlijnen.

Backward compatibiliteit

Voor bestaande producten hoeft er volgens de Cyber Resilience Act niet meteen iets te veranderen. Die kunnen gewoon gebruikt blijven worden, maar ze vallen wel onder de meldingsplicht voor kwetsbaarheden en incidenten, die overigens eerder dit jaar al is ingegaan. Zie ook Deadline meldingsplicht CRA.

De CRA voorziet ook in een uitzondering voor vervangingsonderdelen voor die bestaande producten. De richtlijn stelt dat die vervangingsonderdelen dan wel identiek moeten zijn maar de praktische richtlijn lijkt dat vrij ruim te interpreteren. Zo zou de netwerkcomponent in een product vervangen kunnen worden door een nieuwere versie als voor hetzelfde protocol als voordien gekozen wordt met dezelfde beveiligingsprincipes.

De uitdaging begint wanneer men een product wil vervangen in een automatiseringssysteem – zoals de eerder aangehaalde sensor – waarbij het product zelf vervangen wordt maar het product tegelijk ook beschouwd zou kunnen worden als een vervangingsonderdeel in het grotere geheel van de automatisering.

In de CRA richtlijnen wordt die problematiek erkend en wordt een systeem van backward compatibiliteit toegelaten. Dat houdt in dat het nieuwe product in zijn default setting misschien meer beveiligingsfuncties bevat dan zijn voorganger maar dat er ook naar de oude setting gegaan kan worden om het nieuwe product compatibel te maken met de bestaande omgeving waarin het geïntegreerd wordt. De richtlijn stelt wel dat daarbij een risicoanalyse van de situatie uitgevoerd moet worden en dat de minder veilige setting alleen gebruikt mag worden als er geen andere oplossing is.

Machine safety

Deze zogenaamde “mixed mode”, met twee beschikbare settings, wordt dus ook voor gebruikers van de producten een belangrijk thema. In eerste instantie is het aan de fabrikanten om te documenteren waarom ze het nodig achten om de minder veilige settings te blijven aanbieden. Tegelijk moeten ze in die documentatie ook een overzicht geven van alternatieve maatregelen die genomen kunnen of moeten worden om de toepassing in die setting toch veilig te maken. Het is nog niet helemaal uitgeklaard hoe dat er in de praktijk zal uitzien want die bijkomende maatregelen zouden dan kunnen inhouden dat er toch ook aanpassingen moeten gebeuren aan de bestaande installatie.

Een situatie die ook nog niet helemaal uitgeklaard is, is wat er moet gebeuren met producten die bedoeld zijn voor machine safety applicaties. Cijfers over de betrouwbaarheid van die producten, die essentieel zijn in het bepalen van veiligheidsniveaus, zijn gebaseerd op data van jarenlang gebruik in reële applicaties. Als die producten nu plots allemaal vernieuwd worden, zijn die historische gegevens niet meer beschikbaar.

Voor de onduidelijkheden die er nog zijn, wordt er verder overlegd tussen de Commissie en de industrie via verenigingen zoals NAMUR en ZVEI. Er wordt ook uitgekeken naar aankondigingen van de grote spelers in automatsering over hoe zij hun product roadmap zien evolueren in het kader van de nieuwe regels.

© Productivity.be, 16/11/2026


Feel free to share

PROFIsafe breidt uit naar complexe machines en de procesindustrie


Strategieën voor het versterken van cybersecurity en industriële AI


OPC Foundation en Avnu werken aan certificatie van TSN

De Avnu Alliance en de OPC Foundation hebben eind september in Stuttgart een plugfest georganiseerd waar componenten voor Time-Sensitive Networking (TSN) en OPC UA FX getest werden. Beide organisaties werken aan certificatie die de technologie toegankelijker moet maken voor industriële toepassingen.


Farmaceutische sector omarmt de Asset Administration Shell

Een 180-tal experten in automatisering en digitalisering hebben op 14 oktober bij Roche in Zwitserland deelgenomen aan het event “AAS goes Pharma”. Met het initiatief wil de sector de Asset Administration Shell promoten als de basis voor de implementatie van digital twins.


NAMUR: Ethernet-APL en NOA klaar voor de plant van de toekomst